Malcolm Gladwell wees er in zijn boek Outliers (Nederlandse versie: Uitblinkers) op dat het 10.000 uur vergt om ergens een expert in te worden.
Echter, kennis en informatie nemen momenteel exponentieel toe. Hoe kun je dan expert worden en blijven?

Jenne Meister en Karie Willyerd, auteurs van het boek The 2020 Workplace (2010), schreven dat in 1986 “the percentage of knowledge you had to store in your head to accomplish your job was 75 percent…Now you can store only about 10 percent of the knowledge you need to do your job- meaning you have to rely on a myriad fo other sources to do your job.”
Dit betekent dat het erg moeilijk is om een expert te worden. Je zou 5 jaar lang 40 uur per week moeten studeren om de 10.000 uur te bereiken, om er dan achter te komen dat veel van je kennis al verouderd is.

Volgens auteur Michael Haberman is dit niet alleen een probleem voor individuen, maar ook voor organisaties die op experts vertrouwen bij het vormgeven van hun producten, systemen en methoden.
Organisaties hebben deze experts nodig, maar besparen al snel op de opleidingskosten voor deze groep medewerkers. Deze experts moeten zelf hun kennis op peil houden. Dit blijkt een uitdagende taak nu kennis en informatie exponentieel toenemen.

Social Learning Ecosystem

Meister en Willyerd hebben een model - het social learing ecosystem - ontwikkeld om experts handvatten te geven bij het bijhouden en verspreiden van hun kennis.

Het model bestaat uit vier kwadranten:

  1. Begeleide ontwikkeling van competenties: een vorm van formeel leren. Er is veel interactie tussen docent en studenten en studenten onderling. Dit kan in een trainingsruimte of via een virtuele trainingsruimte plaatsvinden.
  2. Begeleid contextueel leren: profiteren van op maat gemaakte, experimentele leermethoden, zoals simulaties, mentoring op afstand en training via tablets en smartphones.
  3. Social Compentency development: Hier wordt gebruik gemaakt van groepsmentoring op verschillende niveaus. Zo kan een leider een blog schrijven om zijn of haar advies aan een breder publiek kenbaar te maken. Ook micro-feedback valt hieronder. Experts krijgen onmiddellijk feedback waardoor ze hun kennis ‘met 140 karakters per keer’ (het maximaal aantal karakters dat een tweet mag bevatten) kunnen uitbreiden.
  4. Sociaal contextueel leren: medewerkers delen dan hun kennis met anderen op gebieden waarop zij beschouwd worden als expert. Dat kan bijvoorbeeld via een blog of via YouTube. Wat je ook wilt leren, er is een video op YouTube over beschikbaar.

Deze vier leermethoden bieden wat houvast om kennis op te bouwen en behouden. Dat kan dus door gemeenschappelijke inspanning, sociale interactie, het behouden van kennis en door gebruik te maken van technologie.
Bron: P&O Actueel, 23 april 2012

E-Mail This Post/Page Print deze pagina