In de krant lees ik een verhaal over een tennisser die zichzelf voor de zoveelste keer heeft afgeserveerd. Hij heeft talent; daarover is iedereen het eens. Zelf zoveel, dat hij zonder merkbare inspanning een aardig balletje weet mee te slaan in internationale toernooien en jaar na jaar stijgt in de rankings. Totdat.. het om schijnbaar onverklaarbare redenen niet meer lukt. Er ontstaan irritaties met zijn begeleider, hij is ontevreden over zichzelf. Partijen worden verloren, zijn hoge klassering keldert en daarmee verliest hij zijn automatische toelating tot grote toernooien.

Het gekke is, dat hij de oorzaak van zijn falen kent. Fysiek heeft hij zichzelf niet goed voorbereid, hij gaat te gemakkelijk met zichzelf om, verslapt in zijn trainingen en eetpatroon. Hij vertrouwt te zeer op zijn talent zonder voor het resultaat eigenlijk nog te willen werken. Discipline ervaart hij als een knellend korset. Hij bagatelliseert de zaak met de uitspraak: “Als ik straks mijn oude niveau haal, sta ik zo weer in de subtop.”

Misschien herken je dit wel bij jezelf. Niet dat je ook een tennis-pro moet zijn, maar wel dat je goed bent in wat je doet of talenten hebt die je eigenlijk onvoldoende inzet. Het ‘ach ja, als ik even mijn best doe, komt het allemaal wel in orde” heb ik al zo vaak in mijn coachpraktijk gehoord. Het gemene voor die klant zit hem in dat ene woordje “als”.

De tennisser, de klant, ze blijven hangen in het “als”, alsof de oorzaak èn de oplossing van hun tekortkomen buiten henzelf ligt. Ik houd mijn cliënten dan letterlijk een spiegel voor en dwing hen, zichzelf op die manier onder ogen te komen.

Want er is er maar één, die het voorwaardelijke “als” kan ontkrachten en dat ben “ikzelf”. “Als” wordt dan “ik wil” en is dat onvoorwaardelijk, durf je weer te geloven in jezelf, ja dàn zal het je weer lukken om resultaat te behalen.

Heb jij ook wel eens last van uitstelgedrag ? Durf jij jezelf onder ogen te komen in je eigen spiegel en je eigen falen aan jezelf te bekennen ? Pas als je dat durft, zul je in staat zijn om jezelf nieuwe en oprechte doelen te gaan stellen. Pas dan zul je anderen weer in vertrouwen willen nemen en hen om hulp durven vragen, om met jou je doelen te gaan realiseren.

Discipline transformeert: je serveert het niet meer af als beknelling, maar kunt het waardevolle er van als steun ervaren in het bereiken van je nieuwe, oprecht gestelde doelen. Of het nu gaat om afvallen, je huis opruimen, je werk afkrijgen of een nieuwe baan zoeken, het maakt niet uit.

In jouw spiegel herken jij pas echt de schoonheid en de Kracht van je eigen Talent !

E-Mail This Post/Page Print deze pagina