3 augustus 2011

Prioriteiten !

Al meerdere keren hebben we het er met elkaar over gehad. Jan* met zijn eeuwige gebrek aan tijd. Als hij toezegt om opdrachten en oefeningen uit te werken in het kader van zijn loopbaantraject, krijg ik meestal een paar dagen tevoren een excuusmailtje. Of een sms-je.
In het gesprek is het even zweten: Hij moet met de billen bloot, maar natuurlijk heeft hij weer een prachtsmoes. Triomfantelijk zit hij mij aan te kijken: “Zie je wel, het ligt niet aan mij!”"

Tijd voor verandering.

Voor hem natuurlijk, want hij zit zichzelf steeds te blokkeren, komt zo geen stap verder. Trouwens, ik ook niet als coach en.. het irriteert mij net zoals het hem doet.

We bespreken wat hij aan het doen is:

  • hij ervaart dat hij zichzelf onder druk zet, maar te laat natuurlijk
  • in de stress maakt hij verkeerde keuzes
  • om vijf voor twaalf zet hij iedereen voor het blok
  • is ook nog eens oneerlijk voor zichzelf en ja..
  • hij komt geen steek verder in zijn traject.

Na deze erkenning èn zijn wens om hiermee te stoppen, kunnen we verder.

Ik vertel hem over de vaas van Stephen Covey.

Covey is een wereldberoemde spreker voor managers. Hij laat op een symposium een mevrouw haar verhaal over ‘druk-druk’ vertellen. Op tafel staat een glazen vaas. Er liggen keien naast, kiezels en een hoop zand.

We beginnen, zo vertelt hij, vaak met de emailtjes, de sms-jes, de minutenvreters. Het is net zand dat tussen je vingers doorloopt. Je hebt er geen grip op, iedere dag opnieuw.

Verder zijn er de alledaagse afspraken en zaken die moeten worden geregeld. Blij dat dat weer af is. De routine maakt ook vaak dat het vervelende klusjes zijn.

Aan de echt belangrijke dingen van de dag komen we zo niet toe. Ze schuiven door naar morgen, naar overmorgen. Net zo lang, totdat je echt helemaal in de puree zit. Vaak heb jij het zelf er van laten komen.

Tegenover mij … herkenning.

Het zand en de kiezels nemen zoveel ruimte in de vaas in, dat je de keien er echt niet meer in krijgt.

De oplossing? Begin jezelf toe te staan, dat je drie belangrijke klussen op een dag uitvoert; drie keien. Niet meer. Doe ze in de vaas.
Vul tussenliggende uren op met drie tot vijf kleine zaken die je die dag wilt regelen; de kiezels rollen tussen de keien door naar beneden in de vaas.
Resttijd gebruik je voor je email en je telefoontjes; het zand blijkt nog makkelijk in de vaas te passen!

Jan gaat thuis aan de slag. Twee weken later krijg ik ruim tevoren zijn voorbereiding voor ons gesprek; hij kan het niet laten en schrijft: “Ik dacht dat ik het niet zou redden met ook die vaas-oefening er bij. Maar gelukkig hoefde ik je die uitwerking niet te mailen!”

* Namen van mijn cliënten zijn gefingeerd.

Volg mij ook op twitter: @pauleykenduyn (button onderaan deze pagina)

E-Mail This Post/Page Print deze pagina